Nieuws door de Redactie

‘Verwaarlozing, intimidatie en honger in zorginstelling C&S’

Afgelopen zaterdag verscheen in de NRC een lang artikel over de gang van zaken in de kleine Gelderse zorginstelling Herstelcentrum C&S die eerder dit jaar werd gesloten op last van de Inspectie voor Gezondheidszorg en Jeugd.

In het artikel vertellen verschillende betrokkenen, waaronder oud-cliënten, familieleden en oud-mederwerkers over wat zij zoal hebben waargenomen: uitbuiting en verwaarlozing; manipulatie, hardhandigheid en opsluiting. En hoge, onterechte declaraties van zorggelden. Gemeenten en andere zorgverlenrs hadden in eerste instantie niets in de gaten. Hoe kon het zo ver komen?

Duidelijk is dat de informatie-uitwisseling tussen gemeenten tekort schoot. Inspectiebezoeken van de GGD Gelderland-Zuid werden van tevoren aangekondigd, zodat Herstelcentrum C&S de kans kreeg de ernstigste misstanden aan het zicht te onttrekken. Hierdoor kon bij Jeugdbescherming Gelderland in de zomer van 2017 het idee ontstaan dat de zorginstelling, die al woonruimte bood aan kwetsbare volwassenen, ook een goede opvanglokatie voor kinderen zou kunnen zijn die het thuis niet redden.

De gevolgen zijn dramatisch, voor zowel kinderen als de volwassen cliënten:

De volwassenen zien de woonkamer, keuken en gangen veranderen in wat één van hen beschrijft als “grote chaos” en een ander als een “oorlogsgebied”. “Kinderen die elkaar de hoofden inslaan.” “Constant geschreeuw.” “Alleen maar knokken.”

Eén jeugdige cliënt verdrinkt bijna door onvoldoende toezicht op het terrein. Het incident wordt niet gemeld bij de Inspectie.

Pas in mei 2018 grijpt de Inspectie definitief in en worden de kinderen direct overgeplaatst. Een interim-manager en nieuw personeel proberen zo goed mogelijk orde zaken te stellen totdat ook de meeste volwassen cliënten zijn vertrokken. Voor enkele achterblijvers wordt nog ambulante zorg ingeschakeld in afwachting van een definitieve oplossing.

Oprichter en voormalig eigenaar van Herstelcentrum C&S Carla van der Gun verwijt de bewoners ondankbaarheid. ‘Je moest eens weten hoeveel ik voor hen heb gedaan. De tijd en energie die ik erin heb gestoken. De sprongen die ze hebben gemaakt om weer op eigen benen te staan. En dan in één keer is alles negatief.’

Lees het volledige artikel hier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *